Salar de Uyuni

30 sept 
We worden wakker met zonsopkost. Wil haar knie gaat redelijk, ze voelt zich goed genoeg om op de fiets te stappen. Dus maken we alles klaar.  8 uur vertrekken. Nog even een foto gemaakt van het Dakar monument dat bijna naast onze tent stond. De eerste 8 a 10 km gaan over een, voor ons redelijke weg.
Vlak voordat we het zout opgaan dinken we koffie. Hier liggen tenminste nog stenen om op te zitten. Ja hoor, wie komen daar aan gefietst de Duitse familie. Ook zien we Sott en Sue komen, die hebben in Llica geslapen. We gaan gezamelijk de Salar op. Best een veilig gevoel om de 70 km zout met elkaar te rijden. Het is er eenzaam, maar 1 auto is ons voorbij gegaan. In de verte "drijft" een eiland. Het drijft natuurlijk niet echt, maar door de luchtspiegeling lijkt dat zo. Het is Isla del pesch. Dat is ons eerst doel op 42 km. Het lijkt steeds veel naderbij dan het is. Tegen half drie rijden we ervoorbij. De laatse 28 km gaan lekker.  Isla inca huasi komt snel dichterbij. We zien allemaal gekleurde stipjes voor het eiland. Ook de gigantische catussen zien we al. Dichterij blijken de stipjes allemaal jeeps te zijn waarmee de touristen worden aan-en afgevoerd. Op het eiland is er een refugio, slaapruimte, waar we kunnen overnachten. Groot genoeg voor ons zevenen. Best een grote groep. Meest zijn er maar 2 fietsen. Verder is hier geen slaapgelegenheid voor touristen. We hebben een lekkere bord soep geregeld en een maaltijd.  

Nadat de zon helemaal weg was en de diepzwarte nacht er voor in de plaats is gekomen. Ben ik, samen met Scott, wat foto,s gaan maken van de betoverend mooie sterren hemel. De melkweg prominent in beeld. Af en toe een vallende ster. Daarna bij Wil in de slaapzak gekropen. 

1 okt. Samedi
Al vroeg wordt ik wakker gemaakt. Scott gaat boven op het eiland kijken naar de zonsopgang. Nou dat wil ik ook wel zien dus de kleren aan camera gepakt en naar boven. Het eiland IncaHuasi, is grotendeels vulkanisch, maar ook zie je koraal achtige delen. Bovenop is een natuurlijke brug. Op het hoogste punt staat een groep Franse touristen, die zojuist per jeep zijn aangekomen. Het treft, bovenop op is het minder fraai fotograferen dus zoeken we een betere spot. Kwart over 6
komt de koperen ploert uit zijn bed. Mooi rood, zoals verwacht. Er zijn geen wolken aan de hemel dus is het lastig dit mooi vast te leggen.
Rond 8 vertrekken alle fietsers, behalve wij. Wil heeft rust nodig voor haar knie. Wij gaan in de loop van de dag met de bus naar Uyuni. Jawel er rijdt een lijndienst over de zoutvlakte. Volgens de beheerder, komt hij 12 uur langs. Wij wachten. Dat blijkt echter half 2 te worden. De rit gaat met 100 km/h over de zoutvlakte. Wij hebben een plek boven, voor in de bus. Een prachtig uitzicht. Na een rit van 1,5 uur stappen we met fietsen uit in Uyuni. We laden de tassen op. Een paar honderd meter van het eindpunt van de bus vinden we hotel Avenido. Prima kamer die is o.k. We weten niet hoe snel we in de douche moeten komen. Na een half uur zijn we gewassen en geschoren in schoon goed. Lekker de foto,s overzetten naar de tablet en het blog bijweren, zodat julle deze verhalen kunnen lezen. Het meeste staat al klaar. Ook als er geen verbinding is, schrijven we ons verhaal.
We gaan vandaag lekker bij de buurman eten, de Italiaan. Lekkere piza en om de vitamientjes aan te vullen salades.
Welterusten, morgen nieuwe avonturen.